vrijdag 4 februari 2011

James

Ik had mijn leren jack om het meisje heen geslagen omdat ze zo rilde. Hetzelfde meisje als gister. Wat een toeval. Toen Wiliam het blonde meisje, van de bus van gister -Ook weer toeval zeker?-, naar haar lokaal bracht, ging ik met het andere meisje naar de conciërgerie. Zou ze me herkennen? Ik hoopte alsjeblieft van niet. Al zou het niet erg zijn. Technisch gezien had ik me niet ernstig gedragen. Ik had haar helemaal geen pijn gedaan. Ik had haar alleen met een beetje dwang gevraagd waar de bushalte was. En zij had me een knietje gegeven. Oké. Wie zouden ze eerder geloven, mij of het onschuldige rillende bleke meisje? Ik kon me maar beter gedeist houden. Ze hadden haar op een stoel gezet in de conciërgerie en ik zat ernaast op mijn hurken. Ik keek naar haar, maar ze wilde me beslist niet aankijken. Hm. Viel te verwachten. 'Hoe heet je?' vroeg ik toen. Ze zei niets. Was ze in shock? Kon ze daarom niets zeggen? 'Meiske, wat is je naam?' vroeg toen een conciërge die er nogal lomp uitzag en een ontzettend boers accent had. Als ik zo naar hem keek leek hij op iemand die Wiliam een keer had beschreven en die hij Hook had genoemd, op school Captain Hook genoemd naar de kapitein van Peter Pan. Hij leek helemaal niet op een kapitein. Geen enkele vergelijking. Hij zag er wel uit alsof hij al zeven maanden niet gedoucht had. En zo rook hij ook. Gadverdamme. 'Sharon Scott.' zei het meisje toen zachtjes. Huh? Ze had niet op mij gereageerd, maar wel op zo'n ontzettende engerd. 'Sharon, weet je nog waarom je flauwviel?' vroeg ik toen poeslief. Weer zei ze niets. Ik begon me te ergeren. Waarom negeerde ze me? Ik had er een enorme hekel aan om genegeerd te worden. 'Nou, wat isser allemaal aan het handje.' zei Hook weer. 'Ik weet het niet.' zei ze weer zachtjes. Oké. Ze deed het dus echt om mij. Ze wilde echt niet naar me luisteren en mijn vragen beantwoorden. Ze was de eerste persoon die me ooit had genegeerd. Vanaf dat moment wist ik het zeker: Ik wilde haar. Al was het alleen maar omdat ik haar niet kon krijgen. Op dat moment kwam Wiliam binnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten